‘ Risicogroep 3: Sportjournalisten’

Dit was de kop van een artikel in de volkskrant van vandaag. Toen ik het las dacht ik, risico’s? Voor sportjournalisten? Nee, dat kan toch niet, die schrijven toch gewoon gezellig over voetbalwedstrijden en curlingcompetities? Maar niets is minder waar. In 2005 is al uit onderzoek gebleken dat sportjournalisten tot de risicogroep behoren, maar nadat Johan Derksen vorige week bedreigd werd (een tilburgse man had gedreigd Derksen neer te schieten als hij zondag naar de wedstrijd Willem II - Feynoord zou komen) laaide de discussie weer op. Andere sportjournalisten hadden het ineens overal over de bedreigingen aan hun adres. Zo vertelde Mart Smeets in een column dat hij binnen korte tijd vier dreigbrieven ontving en dat hij aangevallen was op straat. Ook Hugo Borst vertelde dat hij regelmatig ‘ intimiderende’ mails ontvangt. Verder werden de afgelopen tijd onder andere Frits Barend, Humberto Tan en Wilfred Genee bedreigd. Dit gebeurt dan vooral door voetbalsupporters. En in bijna alle gevallen houden ze na een bedreiging hun mond, op aanraden van de politie. Als dit dus alleen maar de mensen zijn die hun scheur opentrekken kun je nagaan hoeveel meer er wel niet worden bedreigd. Wat de oorzaak van deze stijgende dreiging is weet Hugo Borst makkelijk te verklaren: ‘ Het zal wel iets met de huidige tijd hebben te maken. Wij zeggen en schrijven veel duidelijker dan vroeger waar het op staat. En dat doen de mensen die ons horen en lezen ook.’ Nou, dat is weer lekker makkelijk. Het hoort gewoon bij de tijd. Waar het eens tijd voor wordt is om die gefrustreerde supporters eens hard aan te pakken!