Salade met gebakken ...

Daar sta je dan in the middle of Amsterdam, tussen de olifanten, studio’s en eettentjes. Honger?! Behoorlijk, laten we ergens wat gaan eten.
“Hallo, kunnen we met tien personen komen eten?”
Het heet hier Aguana, het ziet er gezellig uit dus het eten zal vast ook wel ‘gezellig’ zijn. Spijskaarten kennen ze hier niet, niet erg we lezen wel van de borden. Gruyere, pardano, gorgonzola, geitenkaas, parmezaan.. Rib-eye, tongfilet, eendenboutje, lam..

“Mevrouw, mogen we bestellen? Mevrouw?! Mevrouw?”
Een ogenblik geduld alstublieft. Daar komt mevrouw weer aan, drinken? Een cola, cola, nog een cola, cola èn nog een cola. Wat een variatie.
Ondertussen begint de tent al aardig vol te lopen, mevrouw volgende keer wat meer personeel inplannen?
We zijn net open, dus het is een beetje hectisch.. Goede reden, maar moeten de gasten hier iets van kunnen merken? Is het ook een goede reden om het bestek dan maar niet te poleren?

“Mevrouw, mogen we bestellen? Mevrouw?! Mevrouw?”
Rib-eye, eendenboutje.. "Sorry, maar we hebben nog twee rib-eyes, één tongfilet, eendenboutjes zijn op in plaats daarvan hebben we zwarte scharrelkippen en de lam is helaas ook op". Nu ontbreekt Aguana niet alleen aan service, maar ook nog aan eten!

Willen jullie nog iets na? Lekker, koffie. Drie cappuccino en een Italian Coffee. “Italian Coffee? Wat zit daar precies in?”

Volgende keer toch maar de pizzaria?

…